| 124. เลือกหุ้นดี [118.172.146.4] 25 May 2010 - 14:50 |
 |
|
การเลือกซื้อหุ้นภาคปฏิบัติ ของศิษย์ครูเฒ่า
เบิ้ม ขออธิบายความเข้าใจเรื่อง P/ E เบิ้มจะเลือกซื้อหุ้นที่ พีอี ต่ำกว่า 8 ยิ่งตัวเลขต่ำๆน้อยๆ เป็น 7 , 6 , 5 , 4 ,3 2 เบิ้มยิ่งชอบมาก ลงทุนยาวเลย แป๊บเดียวคุ้มทุนแล้ว
เพราะนั่นคือการลงทุนแล้วได้ทุนคืนเร็วตามตัวเลขนับเป็นปี เช่นพีอี 8 เบิ้มซื้อแล้วหมายถึงว่า 8 ปี ก็คุ้มทุน ถ้าพีอี 2 ก็แค่ 2 ปีเอง
ตอนนี้ พีอีตลาดหุ้นของไทย 9 เกือบ 10 ไปได้อีกถึง 11 , 12 ก็ตึงแล้ว นั่นคือกำไรน้อยลง ไม่มีใครต่อซื้อยอดหุ้นก็ต้องลง ที่พีอีสูงๆเขาปั่นไปออกของครับผม
เบิ้มนิยมซื้อหุ้นให้ถูกที่สุด ขายให้แพงที่สุด เบิ้มก็ทำสมาธิหายใจยาวๆๆ กลั้นไว้ หายใจออกยาวๆๆๆ กลั้นไว้ ตัดความโลภ
แล้วเบิ้มก็บริหารเงินแบ่งออกเป็น 3 ส่วนอย่างคุณแมงน้อยกล่าวไว้แล้วตามหลักของท่านครูเฒ่าฯ
จากนั้นก็หาหุ้นที่พื้นฐานดี พีอีตัวเลขต่ำๆน้อยๆ ผลประกอบการกำไรดีมีปันผล ค่า P/BV ตัวเลขน้อยๆต่ำๆ ไม่ควรเกิน 2 ยิ่งต่ำกว่า 1 เบิ้ม ชอบมาก (หมายถึงค่าบุ๊คหารด้วยค่าหุ้นในตลาดตอนนั้นๆ) เพราะนั่นคือเราซื้อของได้ถูกกว่าเจ้าของบริษัทซะอีก
ที่สำคัญ ซื้อของให้ถูกที่สุดก็คือซื้อมันที่มหภาคเหวที่ 3 ขายให้แพงที่สุดก็มหภาคเขาที่ 3
คุ้นๆจำให้ดี ว่าจะมีคนซื้อหุ้นระหว่างต้นเดือน/7/2553(เหวที่ 3) แล้วขาย ต้นเดือน/1/2554(ยอดเขาที่ 3)
หุ้นมีทั้งพวกขึ้นตามเซ็ท ลงสวนเซ็ท ท่านครูเฒ่าฯพูดย้ำบ่อยๆว่าเราซื้อหุ้นไมได้ซื้อเซ็ท ฉะนั้นซื้อของให้ถูกที่สุดก็คือซื้อมันที่มหภาคเหวที่ 3 ขายให้แพงที่สุดก็มหภาคเขาที่ 3 ครับ
ไหนๆก็จะยึดอาชีพ ธุระกิจการซื้อขายหุ้น (เบิ้มชอบจังฟังดูโก้ไม่หยอก) ต้องติดตามหุ้นตลอดเวลา ไม่ใช่ซื้อหุ้นแล้วทิ้งยาวเลย คอยกินปันผลอย่างเดียว
เพราะบางทีหุ้นที่เราเลือกดีแล้วมีคุณสมบัติครบถ้วน พออีกไตรมาศต่อมาปรากฏว่าดำเนินการขาดทุน เบิ้มก็หนีแล้ว ครับผม ฯลฯ
|
|
|